آن روزها رفتند...

آن تیک تاک انتظاری پوچ                       آن لحظه های درد و تنهایی

                             آن شیشه های آبی پر دود                    آن کوچه های سرخ و تب آلود

هر صبحدم دلهای شوریده                   در اشک بود و  ناله و افغان

                             شب ها به کنج عزلت و دوری                 در دام نیرنگ دغلبازان

                                                                                                         آن روزها رفتند...

آن روزهای حسرت ننگین                    کز اضطراب قصه ی آن روز

                             غصه مرا در قاب اندوهش                      مثل کبوتر در قفس می کرد

با عطر خواب آلود گمراهی                   پا در رکاب موج می کردم

                             آن وقت او با قدرت وحشی                    با فتنه سرگردان شنا می کرد

آن روزها رفتند....

آن روزهای خواب و بیداری                    کز فرط غم در عمق تاریکی 

                            دور از نگاه زخمی مادر                          خطهای مستی را 

از نامه های کهنه ی خود                     پاک می کردم

                                                                                                         آن روزها رفتند...

آن روزهای خفته و سرکش                  از پشت طوفانهای بی حاصل

                            چون شمع گاهی شعله ور گشتن              گاهی میان آب افروختن

باشکوه های تلخ و بیهوده                    ایام شیرین را فنا کردن

                           یا با حکایتهای بیهوده                                دوران ظلمت را بها دادن

                                                                                                       آن روزها رفتند....

/ 9 نظر / 10 بازدید
جواد

سلام وبلاگ عالی دارید اگه با تبادل لینک موافقید مرا به نام وبلاگ عاشقانه جواد لینک کنید واگه خواستید بگویید تا شما را لینگ کنم

رها

خدا رو شکر که روزهای سرد رفتند و گرمی آفتاب رو تماشا کردی. عزیزم خیلی زیبا بود.............. منم آپم گلم[گل]

نظری

سلام قشنگ بود به شرطی که مطمئن باشیم درست همان درست است و غلط غلط خط باریکیه بین درست و غلط در اکثر موارد

boshra

خداروشکررررررررر[بغل] مممنونم گلم [قلب]

آرام

آن روزها رفتند آن روزهای عید آن انتظار آفتاب و گل آن رعشه های عطر در اجتماع راکت و محجوب نرگس های صحرایی که شهر را در آخرین صبح زمستانی دیدار میکردند آوازهای دوره گردان در خیابان دراز لکه های سبز بازار در بوهای سرگردان شناور بود در بوی تند قهوه و ماهی بازار در زیر قدمها پهن میشد ، کش میامد ، باتمام لحظه ها راه می آمد و چرخ میزد ، در ته چشم عروسکها باز مادر بود که میرفت با سرعت به سوی حجم های رنگی سیال و باز میامد با بسته های هدیه با زنبیل های پر بازار باران بود که میریخت ، که میریخت ، که میریخت... سلام قشنگ بود ...

یه بچه

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیک به خون جگر شود خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان باشد کز آن میانه یکی کارگر شود ای جان حدیث ما بر دلدار بازگو لیکن چنان مگو که صبا را خبر شود از کیمیای مهر تو زر گشت روی من آری به یمن لطف شما خاک زر شود در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب یا رب مباد آن که گدا معتبر شود بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی مقبول طبع مردم صاحب نظر شود این سرکشی که کنگره کاخ وصل راست سرها بر آستانه او خاک در شود حافظ چو نافه سر زلفش به دست توست دم درکش ار نه باد صبا را خبر شود

مامان نادیا

سلام خوبه که همه آن روزها رفتند به امید آمدن روزهای خوب[گل]

sani

سلام عزیزم آپم تشریف بیاری خوشحال میشم

فامیل دور...

آن روزهای خواب و بیداری کز فرط غم در عمق تاریکی دور از نگاه زخمی مادر خطهای مستی را از نامه های کهنه ی خود پاک می کردم آن روزها رفتند... چه تعبیر جون داری بود آفرین