شرمسار

نزد شاه دین- حسینت- برده ای                                   نزد عباس- نور عینت- برده ای

بردیم تا در نجف زاری کنم                                             با علی و آلش همراهی کنم

بردیم انسان شوم این سان شدم                               جفت بدحالان و گمراهان شدم

بردیم تا در حریم امن تو                                              بنده ای خالص شوم از رنگ تو

لیک ذراتی فزون شد در دلم                                             رنگهای تیرگی شد حاصلم

اینک اما آمدم بر درگهت                                           شرمسار و سر به زیر از خجلتت

تا بگیری دستم و یاری کنی                                           بار دیگر مهربان کاری کنی...

/ 5 نظر / 9 بازدید
صهبای عشق

سلام شعر قشنگی بود واقعا حس معنوی به انسان می ده منتظر حضور و نظرات سازندتون هستم

علی

عالی بود

اینک اما آمدم بر درگهت شرمسار و سر به زیر از خجلتت.... تا بگیری دستم و یاری کنی بار دیگر مهربان کاری کنی..... واقعا هم همین طور هست امیدوارم که همه شرمسار وخجلت زده ی خدای خود نباشیم .......موفق باشید زیبا ومعنوی بود ....(پاییزفصل زیبا )

تو همیشه در حریم بودی فقط کافی است باور کنی که چقدر به او نزدیک هستی